کمکم کنید
سلام من ۱۳ سالم هست و از وقتی به سن بلوغ رسیدم رفتارم به کل تغییر کرده من قبلا آدم بسیار برونگرایی بودم ولی الان همه ی احساساتی که دارم رو تو خودم می ریزم. اصلا حوصله ی هیچ کس ندارم و همیشه دوست دارم تو اتاقم باشم . من عاشق درس خوندن هستم و این تنها کاری هستش که هم بهش خیلی علاقه دارم هم منو تو ی دنیای دیگه غرق میکنه ولی تا اینجای کار من اصلا مشکلی ندارم مشکل من اینه که پدر و مادرم قبول نمیکنن که من با چیزی که قبلا بودم فرق کردم و همش به پر و پای می پیچن . همش منو از تو اتاقم میارن بیرون و به زور منو به مهمونی میبرن . همش ازم انتقاد میکنن و می گن تو خیلی حساسی و وقتی بزرگ شی نمی تونی از پس خودت بر بیای و با این حرف هاشون یکاری کردن که من بدم بیاد ازشون .اونا اصلا درکم نمیکنن . من همش احساس افسردگی میکنم و وسواس فکری دارم البته به جز مواقعی که دارم درس میخونم . لطفا کمکم کنید تا از افسردگی و وسواس نجات پیدا بکنم بتونم مثل بقیه اجتماعی باشم. ممنون❤❤❤
تیم نوجوانی
سلام دختر گلم. مامان و بابای شما احساس خطر میکنند و یا گاهی فکر میکنند که ممکنه شما به انحراف کشیده شوید. و از طرفی هم مشاهده میکنند درون گرا هستید و برای انکه حال شما رو بهتر کنند شما را به مهمونی میبرید یا دایم به داخل اتاق شما سر میزنند. پس لطفا اینگونه فکر نکنید که مامان و بابا شما رو درک نمیکنند. بلکه شما هستید که باید سعی کنید با بقیه ارتباط داشته باشید. همه چیز واقعا درس نیست. شما نیاز دارید با دوستان و خانواده تماس داشته باشید. باهم بیرون بروید و بازی کنید. یا با دوستان خود چت کنید و به خانه همدیگر بروید.فقط باید انگیزه و هدف داشته باشید. مثلا یک روز خونه دوستتون بروید و دوتایی درس بخونید. این کار موجب میشه هم به مرور زمان ترس و وسواس شما کمتر بشه. هم خانواده بهتون افتخار میکنه و هم خودتون اجتماعی میشوید. البته ده ها کار دیگه هم میتونید انجام بدهید تا از این حالت بیرون بیاید. اموزش ترک وسواس فکری را بخوانید و برای مشاوره بیشتر تماس بگیرید.
