پوشیدن عمامه ۲

لباس و پوشش

در قرآن آمده است: ﴿بَلى‌ إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا وَ يَأْتُوكُمْ مِنْ فَوْرِهِمْ هذا يُمْدِدْكُمْ رَبُّكُمْ بِخَمْسَةِ آلافٍ مِنَ الْمَلائِكَةِ مُسَوِّمين‌﴾[2] یعنی آرى، (امروز هم) اگر استقامت و تقوا پيشه كنيد، و دشمن به همين زودى به سراغ شما بيايد، خداوند شما را به پنج هزار نفر از فرشتگان، كه نشانه‌هايى با خود دارند، مدد خواهد داد. کلمه «مسومین» را به عمامه معنا کرده اند. در روایت آمده است: عَمَّمَ‌ رَسُولُ اللَّهِ ص عَلِيّاً ع بِيَدِهِ فَسَدَلَهَا مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ قَصَّرَهَا مِنْ خَلْفِهِ قَدْرَ أَرْبَعِ أَصَابِعَ ثُمَّ قَالَ أَدْبِرْ فَأَدْبَرَ ثُمَّ قَالَ أَقْبِلْ فَأَقْبَلَ ثُمَّ قَالَ هَكَذَا تِيجَانُ الْمَلَائِكَةِ[3] یعنی پيغمبر عمامه‌اى بر سر على (ع) نهاد باين شكل كه يكطرف آن را از جلو بروى سينه وى فروهشت. و طرف ديگرش را بقدر چهار انگشت از پشت سر فرو انداخت، و بعد او را از پشت سر و جلو ورانداز كرد و فرمود: تاج فرشتگان اين گونه است. بنابراین عمامه گذاشتن یک زی است که امروزه بعنوان زی طلبگی است. ولی این مسئله در کل دنیا مانند هندوستان و روستایی ها مطرح است. در روایت آمده است: الْعَمَائِمُ تِيجَانُ‌ الْعَرَب‌[4] یعنی عمامه ها تاج عرب هستند. در روایت دیگر آمده است: الْعَمَائِمُ تِيجَانُ‌ الْعَرَبِ‌ فَإِذَا وَضَعُوا الْعَمَائِمَ وَضَعَ اللَّهُ عِزَّهُم‌[5] یعنی عمامه ها تاج عرب است هنگامی که عمامه ها را کنار بگذارند خداوند عزت آن ها را می‌گیرند. تا وقتی عمامه دارند عزیز هستند و هنگامی که عمامه را کنار بگذارند، ذلیل و خوار می‌شوند. الان می‌بینیم، عرب دیگر عزتی ندارد و علت آن کنار گذاشتن عمامه است و آن را به «اِگال»، چپیه ای که روی سر می‌اندازند تبدیل کرده اند و یا کت و شلواری شده اند. در روایت دیگر آمده است: اعْتَمُّوا تَزْدَادُوا حِلْما[6] یعنی عمامه بپوشید تا صبور شوید. عمامه سبب حلم و وقار است. مسائل مادی هم در اخلاقیات انسان تاثیر گذار است. انسانی که عمامه می‌گذارد در برخوردها سنگین تر از باقی افراد است. مثلا کسی که عمامه می‌گذارد، عمامه به او اجازه نمی‌دهد که در خیابان بدود ولی شخصی که کت و شلواری است، دویدن برای او اشکالی پیدا نمی‌کند و چیز مهمی نیست.