تاریخ شهادت
امام حسن علیهالسلام
منابع تاریخی، سال شهادت امام حسن(ع) را به اختلاف، ۴۹ یا ۵۰ یا ۵۱ هجری ذکر کردهاند.[۲۰۱] نقلهای دیگری نیز وجود دارد.[۲۰۲] برخی پژوهشگران با استناد به قراینی، سال ۵۰ هجری را درست دانستهاند.[۲۰۳] در مورد ماه وقوع آن، منابع شیعه، ماه صفر[۲۰۵] و اکثر منابع اهل سنت، ماه ربیع الاول[۲۰۶] را گزارش دادهاند.[۲۰۷] روز شهادت نیز در منابع شیعی متفاوت نقل شده است: بسیاری همچون شیخ مفید[۲۰۸] و شیخ طوسی[۲۰۹] (درگذشته ۴۶۰ق) و طبرسی[۲۱۰] (درگذشته ۵۴۸ق) و ابن شهرآشوب[۲۱۱] (درگذشته ۵۸۸ق)، روز ۲۸ صفر را ذکر کردهاند. در مقابل، شهید اول (درگذشته ۷۸۶ق) روز ۷ صفر[۲۱۲] و کلینی[۲۱۳] روز آخر صفر را ذکر کرده است. «یدالله مقدسی» با تحقیق در مورد سند اقوال مختلف، قول ۲۸ صفر را معتبر دانسته است.[۲۱۴] در ایران روز ۲۸ صفر به عنوان رحلت پیامبر(ص) و شهادت امام مجتبی(ع) تعطیل رسمی است و مردم به عزاداری میپردازند، ولی در برخی از کشورها از جمله عراق، روز ۷ صفر برای امام حسن(ع) عزاداری میشود.[نیازمند منبع] در حوزه علمیه نجف از زمانهای دور، ۷ صفر را روز شهادت میدانستهاند و در حوزه علمیه قم نیز از زمان شیخ عبدالکریم حائری، این روز برای اقامه عزا تعطیل بوده است.[۲۱۵][۲۱۶] با توجه به اختلاف در تاریخ شهادت حسن بن علی(ع)، سن او را در هنگام شهادت ۴۶[۲۱۷] یا ۴۷[۲۱۸] یا ۴۸[۲۱۹] سال دانستهاند.
