تعریف از خود نباشه اما وخدی تو خیابون یا پارک ، دوس دوخترای قدیمم رو میبینم که با نامزدشون عاشقانه راه میرن ولاو میترکونن،یه حسه پدرانه ای بهم دست میده احساس غرور میکنم که تونستم این بارو سالم به مقصد برسونم و......... . . . . . . ((اشک تو چشمام حلقه زد برم گریه کنم بقیشو بعدن میگم.....)) هق هق