عنه عليه السلام
فَقَدْ جَعَلَ اللّه ُ سُبحانَهُ لِي عَلَيْكُمْ حَقّا بِوَلايةِ أمْرِكُمْ، و لَكُمْ عَلَيَّ مِنَ الحَقِّ مِثْلُ الّذي لي عَلَيْكُمْ .;
امام على عليه السلام
البته خداوند به سبب زمامدارى بر شما براى من حقّى بر شما قرار داد و حقّى هم براى شما بر من، همانند حقّى كه من بر شما دارم.;
نهج البلاغة: الخطبة216.

الإمامُ عليٌّ عليه السلام
و قَدْ عَلِمْتُمْ أنَّهُ لا يَنبغي أنْ يَكونَ علَى الفُروجِ و الدِّماءِ و المَغانِمِ و الأحْكامِ و إمامةِ المُسلِمينَ ; البَخيلُ فَتَكُونَ في أموالهِمْ نُهْمَتُهُ ، و لا الجاهلُ فَيُضِلَّهُمْ بِجَهْلِهِ، و لا الجافي فَيَقْطَعَهُمْ بِجَفائهِ ، و لا الحائفُ (الجائف) للدُّولِ فَيَتَّخِذَ قوما دُونَ قومٍ ، و لا المُرْتَشي في الحُكْمِ فَيَذْهَبَ بالحُقوقِ و يَقِفَ بها دُونَ المَقاطِعِ ، و لا المُعَطِّلُ للسُّنّةِ فَيُهْلِكَ الاُمَّةَ .;
امام على عليه السلام
دانستيد كه نبايد مسؤوليت نواميس، جانها، غنايم، احكام و پيشوايى مسلمانان را به دست بخيل سپرد تا كه بر اموال آنان حريص گردد و نه به دست نادان كه با نادانى خود ايشان را گمراه كند و نه به دست جفاكار كه بر اثر جفا و بى وفايى اش از آنان ببُرد و نه به دست بى عدالت در تقسيم مالها تا به مردمى ببخشد و مردمى را محروم سازد و نه به دست كسى كه در حكم كردن رشوه ستانَد تا حقوق مردم را پايمال كند و در رساندن حق به صاحبانش كوتاهى ورزد و نه به دست كسى كه فروگذار سنّت است تا امّت را به نابودى كشاند.;
نهج البلاغة : الخطبة 131 .

الإمامُ عليٌّ عليه السلام
إنّ شَرَّ النّاسِ عِنْدَ اللّه ِ إمامٌ جائرٌ ضَلَّ و ضُلَّ بِهِ ، فأماتَ سُنَّةً مأخُوذَةً و أحيا بِدْعةً مَتْروكَةً ، و إنّي سَمِعْتُ رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله يقولُ ; يُؤتى يومَ القِيامَةِ بالإمامِ الجائرِ و لَيسَ مَعَهُ نَصيرٌ و لا عاذِرٌ ، فيُلقى في نارِ جَهَنَّمَ ، فَيَدُورُ فيها كما تَدورُ الرَّحى ، ثُمَّ يُرْتَبَطُ في قَعْرِها .;
امام على عليه السلام
بدترينِ مردم نزد خداوند پيشواى ستمگرى است كه هم خود گمراه است و هم سبب گمراهى است؛ زيرا سنّت معمول را مى ميراند و بدعت متروك را زنده مى كند. شنيدم پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مى فرمود; در روز قيامت پيشواى ستمگر آورده مى شود بى آن كه پشتيبان و عذرخواهى داشته باشد. پس، در آتش دوزخ افكنده مى شود و همچون سنگ آسيا در دوزخ به چرخش در مى آيد، سپس در قعر آن به بند كشيده مى شود.;
نهج البلاغة : الخطبة 165 .

الإمامُ عليٌّ عليه السلام
احْذَروا على دِينِكُمْ ثَلاثةً; رَجُلٌ آتاهُ اللّه ُ القرآنَ ، و رَجُلٌ آتاهُ اللّه ُ سُلطانا فقالَ ; مَنْ أطاعَني فَقَدْ أطاعَ اللّه َ، و مَنْ عَصاني فَقَدْ عَصَى اللّه َ ! و قَد كَذَبَ ، لا يَكونُ لِمَخْلوقٍ خَشْيَةٌ دُونَ الخالِقِ .;
امام على عليه السلام
از سه كس بر دينِ خود بترسيد; مردى كه خداوند [ قرائت و فهم ]قرآن را به او داده است و مردى كه خداوند قدرت در اختيارش نهاده است و بگويد; هر كه مرا اطاعت كند خدا را اطاعت كرده است و هر كه مرا نافرمانى كند خدا را نافرمانى كرده است! او دروغ مى گويد. هيچ آفريده اى، جز از آفريدگار نبايد ترسى داشته باشد.;
كنز العمّال : 14399 .

عنه عليه السلام
ألاَ فالحَذَرَ الحَذَرَ مِنْ طاعةِ ساداتِكُمْ و كُبَرائكُمُ الّذينَ تَكَبَّروا عَن حَسَبِهِمْ ، و تَرفَّعوا فَوْقَ نَسَبِهِمْ··· فإنّهُمْ قواعدُ أساسِ العَصَبيّةِ ، و دعائمُ أركانِ الفِتْنَةِ، و سُيوفُ اعْتِزاءِ الجاهليّةِ .;
امام على عليه السلام
هان، زنهار! زنهار! از فرمانبرى مهتران و بزرگانتان كه به شرافت خانوادگى خود نازيدند[ابن ابى الحديد مى گويد; خود را نشناختند و در اصل و ريشه خود، كه آبى گنديده و لجنى بد بوست، نينديشيدند ـ م.]و تبار خويش را برتر ديدند ··· آنان پايه هاى عصبيت اند و ستونهاى فتنه و شمشيرهاى تفاخر جاهلى.;
نهج البلاغة : الخطبة 192 .

عنه عليه السلام
احْذَروا على دِينِكُمْ ثَلاثةً ; ··· و رَجُلاً آتاهُ اللّه ُ عزّ و جلّ سُلطانا فَزَعَمَ أنَّ طاعَتَهُ طاعةُ اللّه ِ ، و مَعْصيتَهُ مَعْصيةُ اللّه ِ، و كَذَبَ ، لِأَنـهُ لا طاعةَ لِمَخْلوقٍ في مَعْصيةِ الخالِقِ ··· إنّما الطّاعةُ للّه ِ و لِرَسولِهِ و لِوُلاةِ الأمْرِ ، و إنّما أَمَرَ اللّه ُ عزّ و جلّ بطاعةِ الرَّسولِ لأنَّهُ مَعْصومٌ .;
امام على عليه السلام
نسبت به دين خود از سه كس برحذر باشيد ; ··· و مردى كه خداوند عزّ و جلّ به او قدرت (حكومت) داده است و او بگويد كه اطاعت از او، اطاعت از خداست و نافرمانى از او نافرمانى از خداست. او دروغ مى گويد؛ زيرا از فرمان هيچ آفريده اى كه بر خلاف فرمان آفريدگار باشد نبايد اطاعت كرد··· فقط بايد از خدا و پيامبرش و اولو الامر اطاعت كرد و خداوند عزّ و جلّ به اطاعت كردن از پيامبر فرمان داده، چون او معصوم است.;
بحار الأنوار : 75 / 337 / 8 .

عنه عليه السلام
بَعَثَ النَّبيُّ صلى الله عليه و آله جَيْشا و أمَّرَ عَلَيْهِمْ رَجُلاً و أمَرَهُمْ أنْ يَسْتَمِعوا لَهُ و يُطيعوا ، فأجَّجَ نارا و أمَرَهُمْ أنْ يَقْتَحِموا فيها ، فأبى قومٌ أنْ يَدْخُلوها و قالوا ; إنّا فَرَرْنا مِنَ النّار. و أرادَ قومٌ أنْ يَدْخُلوها ، فَبَلَغَ ذلكَ النّبيَّ صلى الله عليه و آله فقالَ ; لو دَخَلوها لَم يَزالوا فيها ، و قالَ ;
امام على عليه السلام
پيامبر صلى الله عليه و آله سپاهى را گسيل داشت و مردى را فرمانده آنان كرد و به سپاهيان فرمود تا دستورهاى او را بشنوند و اطاعت كنند . او آتشى بيفروخت و به سپاهيان دستور داد خود را در آن بيندازند. گروهى از ورود به آتش سر باز زده گفتند; ما از آتش گريخته ايم و گروهى تصميم گرفتند وارد آتش شوند. اين خبر به پيامبر صلى الله عليه و آله رسيد، فرمود; اگر به ميان آتش مى رفتند براى هميشه در آتش بودند. آن گاه فرمود; در معصيت خدا نبايد از كسى اطاعت كرد بلكه فقط در خوبيها بايد فرمان برد.;
تنبيه الخواطر : 1 / 51 .

الإمامُ عليٌّ عليه السلام
فِيكُمُ العُلَماءُ و الفُقَهاءُ ، و النُّجَباءُ و الحُكَماءُ ، و حَمَلَةُ الكِتابِ، و المُتَهَجِّدونَ بالأسْحارِ، و عُمّارُ المساجِدِ بِتلاوَةِ القرآنِ، أ فَلا تَسْخَطونَ و تَهْتَمّونَ أنْ يُنازِعَكُمُ الوَلايةَ عَلَيْكُمْ سُفَهاؤكُمْ ، و الأشرارُ الأراذِلُ مِنْكُمْ؟!;
امام على عليه السلام
در ميان شما ، عالمان ، فقيهان، والا گهران، فرزانگان ، حاملان قرآن، شب زنده داران و كسانى هستند كه با تلاوت قرآن، مساجد را آباد مى كنند، [آنگاه ]شما از اين كه بي خردان و بدكاران فرومايه شما بر سرِ گرفتن حكومتتان با شما ستيزه مى كنند، به خشم نمى آييد و اندوهناك نمى شويد؟!;
شرح نهج البلاغة : 6 / 99 .

الإمامُ عليٌّ عليه السلام
بُعِثَ رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله يومَ الاثنينِ و أسلَمْتُ يومَ الثُّلاثاءِ .;
امام على عليه السلام
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در روز دو شنبه به پيامبرى برانگيخته شد و من در روز سه شنبه اسلام آوردم.;
تاريخ دمشق : 42 / 30 .

عنه عليه السلام
أنا أوَّلُ مَن أسلَمَ .;
امام على عليه السلام
من نخستين كسى هستم كه اسلام آوردم.;
تاريخ دمشق : 42 / 31 .

عنه عليه السلام
أنا أوَّلُ مَن صَلّى مَع النّبيِّ صلى الله عليه و آله .;
امام على عليه السلام
من نخستين كسى هستم كه با پيامبر صلى الله عليه و آله نماز گزارد.;
تاريخ دمشق : 42 / 31 .

الإمامُ عليٌّ عليه السلام
و اللّه ِ، ما نَزلَتْ آيةٌ إلاّ و قَد علِمْتُ فِيمَ نَزَلت ، و أينَ نَزلَتْ ، و على مَن نَزلَتْ . إنّ ربّي وَهبَ لي قَلبا عَقولاً، و لسانا طَلْقا سَؤولاً .;
امام على عليه السلام
به خدا قسم، هيچ آيه اى نازل نشد مگر آن كه من دانستم درباره چه چيز و در كجا و درباره چه كسى نازل شده است. پروردگارم به من دلى خردمند و زبانى گشاده و پرسشگر بخشيد.;
كنز العمّال : 36404 .

عنه عليه السلام
اندَمَجْتُ على مَكْنونِ عِلمٍ لو بُحْتُ بهِ لاضْطَرَبْتُمُ اضْطِرابَ الأرشِيَةِ فِي الطَّوِيِّ البعيدةِ .;
امام على عليه السلام
دانشى در سينه نهان دارم كه اگر آن را آشكار سازم همچون ريسمانهاى دلوِ آويخته در چاهى عميق به لرزه درمى آييد.;
نهج البلاغة : الخطبة 5 .

عنه عليه السلام
و إنّ هاهُنا لَعِلما جَمّا ـ و أشارَ إلى صدرِه ـ و لكنّ طُلاّبَهُ يَسيرٌ ، و عن قليلٍ يَنْدَمونَ لو فَقَدوني .;
امام على عليه السلام ـ با اشاره به سينه خود ـ فرمود
در اين جا دانش بسيارى است اما خواستاران آن اندكند و زودا كه پشيمان شوند آن گاه كه مرا نيابند.;
عيون أخبار الرضا : 1 / 205 / 1 .

عنه عليه السلام
إنّ رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله علّمَني ألفَ بابٍ مِن الحلالِ و الحرامِ ، و مِمّا كانَ و مِمّا يكونُ إلى يومِ القيامةِ ، كلُّ بابٍ مِنها يَفتَحُ ألفَ بابٍ ، فذلكَ ألفُ ألفِ بابٍ ، حتّى علِمتُ عِلمَ المَنايا و البَلايا و فَصلَ الخِطابِ .;
امام على عليه السلام
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله هزار باب از حلال و حرام و از آنچه بوده و تا قيامت خواهد بود به من آموخت، كه از هر باب آن هزار باب گشوده مى شود، كه هزار هزار باب خواهد شد، چندان كه دانش مرگ و ميرها و بلايا و فصل الخطاب[فصل الخطاب; كلام فصيح كه حق و باطل را جدا سازد و در قضاوت، دعوا را خاتمه دهد. فصل الخطاب معانى ديگرى نيز دارد.]را فرا گرفتم.;
الخصال : 646 / 30 .

عنه عليه السلام
لقد فُتِحَتْ ليَ السُّبُلُ ، و عُلِّمتُ الأنْسابَ ، و اُجرِيَ ليَ السَّحابُ ، و عُلِّمتُ المَنايا و البَلايا و فَصْلَ الخِطابِ .;
امام على عليه السلام
راهها براى من گشوده و [علم ]نسب ها به من آموخته شده و ابرها برايم به حركت درآمده اند و دانش مرگ و ميرها و بلايا و فصل الخطاب به من آموخته شده است.;
الخصال : 414 / 4 .

الإمامُ عليٌّ عليه السلام
ما زِلْتُ مُذ قُبِضَ رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله مظلوما .;
امام على عليه السلام
از همان زمان كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله رحلت كرد همواره مظلوم بوده ام.;
خصائص الأئمّة عليهم السلام : 99 .

عنه عليه السلام
ما رأيتُ مُنذُ بَعثَ اللّه ُ محمّدا صلى الله عليه و آله رَخاءً، فالحمدُ للّه ِ. و اللّه ِ لقد خِفْتُ صَغيرا و جاهَدتُ كبيرا .;
امام على عليه السلام
از آن زمان كه خداوند محمّد صلى الله عليه و آله را به پيامبرى مبعوث كرد، روىِ خوشى و آسايش را نديدم، اما خدا را شكر. به خدا سوگند خردسالى را در بيم و وحشت به سر بردم و بزرگسالى را در جهاد و مبارزه.;
الإرشاد : 1 / 284 .

عنه عليه السلام
ما لَقِيَ أحدٌ مِن النّاسِ ما لَقِيتُ .;
امام على عليه السلام
ظلمى كه به من رسيده به احدى از مردم نرسيده است.;
شرح نهج البلاغة : 4 / 103 .

عنه عليه السلام
كنتُ أرى أنّ الواليَ يَظلِمُ الرَّعيّةَ ، فإذا الرّعِيّةُ تَظلِمُ الواليَ !;
امام على عليه السلام
من فكر مى كردم كه والى بر مردم ستم مى كند اما اكنون مى بينم كه مردم بر والى ستم روا مى دارند.;
كنز العمّال : 36541 .