احادیث امام رضا علیه السلام؛ برای خواندن کامل و اشتراک‌گذاری بهتر، روی هر حدیث بزن.

امام رضا عليه السلام :

السَّخِيُّ يَأكُلُ مِن طَعامِ الناسِ لِيَأكُلُوا مِن طَعامِهِ ، والبَخيلُ لا يَأكُلُ مِن طَعامِ الناسِ لِئَلّا يَأكُلُوا مِن طَعامِهِ .

شخص بخشنده از غذاى مردم مى خورد ، تا مردم از غذاى او بخورند ، اما شخص خسيس از غذاى مردم نمى خورد تا آنها نيز از غذاى او نخورند .

منبع: بحار الأنوار : 71/352/8 .
امام رضا عليه السلام :

مَن زارَنِي عَلَى بُعدِ دارِي ، أتَيتُهُ يَومَ القِيامَةِ في ثلاثِ مَواطِنَ حتّى اُخَلِّصَهُ مِن أهوالِها : إذا تَطايَرَتِ الكُتُبُ يَمينا وشِمالاً ، وعِندَ الصِّراطِ وعِندَ المِيزانِ .

هر كه مرا در ديار غربت زيارت كند ، روز قيامت در سه جا به داد او مى رسم و از هراسها و سختيهاى آنها نجاتش مى دهم : وقتى كه نامه هاى اعمال از راست و چپ پراكنده شوند و هنگام گذشتن از صراط و موقع سنجيدن ميزان [اعمال] .

منبع: عيون أخبار الرِّضا : 2/255/2 .
امام رضا عليه السلام :

نَزَلَ جَبرئيلُ على النبِيّ صلى الله عليه و آله فقالَ : يا محمّدُ ، إنّ رَبَّكَ يُقرِئُكَ السلامَ ، ويقولُ : إنّ الأبكارَ مِنَ النساءِ بمَنزِلَةِ الثَّمَرِ على الشَّجَرِ ، فإذا أينَعَ الثَّمرُ فلا دَواءَ لَهُ إلّا اجتِناؤهُ وإلّا أفسَدَتْهُ الشَّمسُ ، وغَيَّرَتْهُ الرِّيحُ ، وإنّ الأبكارَ إذا أدرَكنَ ما تُدرِكُ النساءُ فلا دَواءَلَهُنَ إلّا البُعُولُ، وإلّا لَم يُؤمَنْ علَيهِنَّ الفِتنَةُ ، فَصَعِدَ رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله المِنبَرَ فَجَمَعَ الناسَ ثُمّ أعلَمَهُم ما أمَرَ اللّه ُ عزّوجلّ بِهِ .

جبرئيل بر پيامبر صلى الله عليه و آله فرود آمد و گفت : اى محمّد! پروردگارت تو را سلام مى رساند و مى فرمايد : دوشيزگان همچون ميوه روى درخت هستند . ميوه چون برسد براى آن دارويى جز چيدن نباشد وگرنه بر اثر آفتاب و باد خراب مى شود . دوشيزگان نيز هرگاه به مرحله زنان برسند آنان را دارويى جز شوهر دادن نباشد وگرنه از گمراهى و فساد ايمن نخواهند بود . پس ، رسول خدا صلى الله عليه و آله بر منبر رفت و مردم را جمع كرد و فرمان خداوند عز و جل را به آگاهى آنان رساند .

منبع: بحار الأنوار : 16/223/22
امام رضا عليه السلام

ـ لَمّا سُئلَ عن صِفَةِ الزاهِدِ ـ : مُتَبَلِّغٌ بِدُونِ قُوتِهِ ، مُستَعِدٌّ لِيَومِ مَوتِهِ ، مُتَبَرِّمٌ بحَياتِهِ .

ـ در پاسخ به پرسش از صفت زاهد ـ فرمود : كسى كه به كمتر از قُوت خود بسنده مى كند ، براى روز مرگش آماده است و از زنده ماندن خود دلتنگ است (شوق آخرت و ديدار خدا را دارد) .

منبع: بحار الأنوار : 78/349/6 .
امام رضا عليه السلام :

حُرِّمَ الزِّنا لِما فيهِ مِنَ الفَسادِمِن قَتلِ الأنفُسِ ، وذَهابِ الأنسابِ ، وتَركِ التَّربيَةِ للأطفالِ ، وفَسادِ المَوارِيثِ ، وما أشبَهَ ذلكَ مِن وُجُوهِ الفَسادِ .

زنا به علّت مفاسدى كه در بردارد ، مانند قتل نفس ، از بين رفتن و مخدوش شدن اصل و نسب ، ترك تربيت كودكان ، تباه شدن موضوع ارث و ميراث و امثال اين مفاسد ، حرام شده است .

منبع: بحار الأنوار : 79/24/19
عيون أخبار الرضا عليه السلام

أنشَدَنِيالرِّضا عليه السلام لعبدِالمُطَّلِبِ: يَعِيبُ الناسُ كُلُّهُمُ زَمانا وما لِزَمانِنا عَيبٌ سِوانا نَعِيبُ زَمانَنا والعَيبُ فِينا ولو نَطَقَ الزَّمانُ بِنا هَجانا وإنَّ الذِئبَ يَترُكُ لَحمَ ذِئبٍ ويَأكُلُ بَعضُنا بَعضا عِيانا لَبِسْنا لِلخداعِ مسوكَ طِيبٍ ووَيلٌ لِلغَرِيبِ إذا أتانا.

ـ به نقل از ريّان بن صلت ـ : حضرت رضا عليه السلام اين ابيات را از عبدالمطّلب براى ما خواند : تمام مردم از زمانه ايراد مى گيرند حال آن كه زمانه را عيبى جز ما نيست ما از زمانه خود ايراد مى گيريم حال آن كه عيب در خود ماست اگر زمانه زبان داشت ما را هجو مى كرد گرگ گوشت گرگ را نمى خورد ولى ما آشكارا يكديگر را مى خوريم فريبكارانه پوستهاى فريبا بر تن مى كنيم و واى بر غريبى كه نزد ما آيد.

منبع: عيون أخبار الرِّضا : 2/177/5 .
امام رضا عليه السلام

ـ بعد ما ذَكَرَ الإمامُ عليه السلام رجُلاً وقالَ: إنَّهُ يُحِبُّ الرئاسـةَ ـ : ما ذِئبانِ ضارِيانِ في غَنَمٍ قد تَفَرَّقَ رِعاؤها بِأضَرَّ في دِينِ المُسلمِ مِنَ الرئاسةِ .

ـ پس از آن كه نام مردى را برد و گفت : او رياست طلب است ـ فرمود : اگر دو گرگ درنده به يك رمه بى شبان حمله كنند خسارتى كه مى زنند بيشتر از خسارتى كه جاه طلبى به دين مسلمان وارد مى كند ، نيست .

منبع: الكافي : 2/297/1 .
امام رضا عليه السلام :

مَن لم يَقدِرْ على ما يُكَفِّرُ بهِ ذُنوبَهُ فَلْيُكثِرْ مِنَ الصَّلاةِ على محمّدٍ وآلِهِ فإنّها تَهدِمُ الذُّنوبَ هَدماً .

هر كه نمى تواند كارى كند كه به سبب آن گناهانش زدوده شود بر محمّد و خاندان او بسيار درود فرستد ؛ زيرا صلوات گناهان را ريشه كن مى كند .

منبع: الأمالي للصدوق: 131/123.
امام رضا عليه السلام :

ما أحَدٌ مِن شيعَةِ عَليٍّ أصبَحَ صَبيحةً أتى بِسيّئةٍ أو ارتَكَبَ ذنباً إلّا أمسى وقد نالَهُ غَمٌّ حَطَّ عَنهُ سَيِّئَتَهُ ، فكيف يَجرِي علَيهِ القَلمُ ؟!

هيچ يك از شيعيان على نيست كه روز مرتكب عمل زشتى يا گناهى شود ، مگر آن كه شب اندوهى به او رسد كه آن گناه را فرو ريزد ؛ پس ، چگونه قلم براى نوشتن گناهان چنين كسى به كار افتد؟!

منبع: بحار الأنوار : 68/146/94 .
امام رضا عليه السلام :

إذا كَذَبَ الوُلاةُ حُبِسَ المَطَرُ ،وإذا جارَ السُّلطانُ هانَتِ الدَّولةُ ، وإذا حُبِسَتِ الزكاةُ ماتَتِ المَواشي .

هر گاه حكمرانان دروغ بگويند ، باران نمى بارد و هر گاه سلطان ستم كند، دولت سست و بى اعتبار شود و هر گاه زكات داده نشود چارپايان بميرند .

منبع: الأمالي للمفيد : 310/2