فى وَصيَّتِهِ لاِبْنِهِ الْحَسَنِ عليه السلام : اِنَّما قَلْبُ الْحَدَثِ كَالاَْرْضِ الْخاليَةِ، ما اُ لْقىَ فيها مِنْ شَىْ ءٍ قَبِلَتْهُ فَبادَرْتُكَ بِالاَْدَبِ قَبْلَ اَنْ يَقْسُوَ قَلْبُكَ وَ يَشْتَغِلَ لُبُّكَ؛

در وصيّت به فرزندش امام حسن عليه السلام : دل جوان، مانند زمين كشت ناشده است؛ آنچه در آن افكنده شود، مى پذيرد. از اين رو، پيش از آن كه دلت سخت گردد و خِرَدَت سرگرم شود، به تربيت تو همّت گماشتم.