مِن كِتابِهِ اِلى عامِلِهِ بِالْبَصْرَةِ عُثْمانَ بنِ حُنَيْفٍ: و ما ظَنَنْتُ اَ نَّـكَ تُجيبُ اِلى طَعامِ قَومٍ عائِلُهُمْ مَجفُوٌّ وَ غَنيُّهُمْ مَدْعُوٌّ؛

در نامه خود به عثمان بن حنيف، كارگزار آن حضرت در بصره، نوشتند: گمان نمى بردم كه تو دعوت ميهمانى قومى را بپذيرى كه نيازمندانشان مورد بى مهرى قرار گرفته و ثروتمندانشان دعوت شده اند.