لاتَفْرَحْ بِالْغَناءِ وَ الرَّخاءِ وَ لاتَغْتَمَّ بِالْفَقْرِ وَ الْبَلاءِ، فَاِنَّ الذَّهَبَ يُجَرَّبُ بِالنّارِ وَ الْمُؤْمِنُ يُجَرَّبُ بِالْبَلاءِ؛

به ثروت و رفاه، شادمانى مكن و از تهيدستى و گرفتارى، اندوه به دلْ راه مده؛ زيرا طلا با آتش، خالص مى شود و مؤمن با بلا و گرفتارى.