اَ لْمُتَّقى مَيِّتَةٌ شَهْوَتُهُ، مَكْظومٌ غَيْظُهُ، فِى الرَّخاءِ شَكورٌ وَ فِى الْمَكارِهِ صَبورٌ؛

تقواپيشه، هوا و هوسش مرده، خشمش فرو خورده، در آسايش، شكرگزار و در سختى ها، صبور است.