اِيَّاكَ وَ الْجَزَعَ، فَاِنَّهُ يَقْطَعُ الاَْمَلَ، وَ يُضْعِفُ الْعَمَلَ، وَ يورِثُ الْهَمَّ. وَ اعْلَمْ اَنَّ الْمَخْرَجَ، فى اَمْرَيْنِ: ما كانَتْ فيهِ حيلَةٌ فَالاِْحْتيالُ وَ ما لَمْ تَـكُنْ فيهِ حيلَةٌ فَالاِْصْطِبارُ؛

مبادا، بى تابى كنى كه نااميدى مى آورد و كار را سست مى كند و پريشانى مى آورد، بدان كه راه نجات، دو تاست: در آنچه چاره هست، چاره انديشى و در آنچه چاره نيست، صبر بايد كرد.