اِنَّمَا الْبَصيرُ مَنْ سَمِعَ فَتَفَـكَّرَ، وَ نَظَرَ فَاَبْصَرَ، وَ انْتَفَعَ بِالْعِبَرِ، ثُمَّ سَلَكَ جَدَا واضِحا يَتَجَنَّبُ فيهِ الصَّرْعَةَ فِى الْمَهاوى؛

كسى اهل بصيرت است كه بشنود و بينديشد، و نگاه كند و دريابد، و از عبرت ها بهره گيرد و سپس راه هاى روشن را بپيمايد و بدين ترتيب، خود را از سقوط در پرتگاه ها حفظ كند.