مَنْ اَكَلَ طَعاما فَسَمَّى اللّه َ عَلى اَوَّلهِ وَ حَمِدَ اللّه َ عَلى آخِرِهِ، لَمْ يُسْئَلْ عَنْ نَعيمِ ذالِكَ الطَّعامِ كائِنا ما كانَ؛

هر كس غذايى بخورد و در ابتداى خوردنش نام خدا را ببرد و در پايان آن نيز خدا را شكر كند، آن غذا برايش نعمتى است كه هرگز مؤاخذه اى نخواهد داشت.