فى يَومٍ تَشْخَصُ فيهِ الاَبْصارُ، وَ تُظْلِمُ لَهُ الاَقْطارُ... فَلا شَفيعٌ يَشْفَعُ، وَ لا حَميمٌ يَدْفَعُ، وَ لا مَعْذِرَةٌ تَنْفَعُ؛

[قيامت] روزى است كه در آن، چشم ها خيره مى مانند و همه جا تيره و تار مى شود... نه شفيعى شفاعت (پا در ميانى) مى كند و نه خويشاوندى مانع عذاب مى شود و نه عذرى سودمند مى افتد.