امام على عليه السلام :

اَفْضَتْ كَرامَةُ اللّه ِ سُبحانَهُ وَ تَعالى اِلى مُحَمَّدٍ صلي الله عليه و آلهفَاَخْرَجَهُ مِنْ اَفْضَلِ المَعادِنِ مَنْبِتا، ... وَ عِتْرَتُهُ خَيْرُ العِتَر... ، لَها فُروعٌ طِوالٌ وَ ثَمَرٌ لا يُنالُ، فَهُوَ اِمامُ مَنِ اتَّقى وَ بَصيرَةُ مَنِ اهْتَدَى... سيرَتُهُ الْقَصْدُ، وَ سُنَّتُهُ الرُّشْدُ، وَ كَلامُهُ الْفَصْلُ، وَ حُكْمُهُ الْعَدْلُ؛

خداى پاك و بلند مرتبه، كرامت خويش (يعنى نبوّت) را به محمّد صلي الله عليه و آلهارزانى داشت و او را در بهترين خاندان [در ميان بنى هاشم ]روياند... خانواده او، بهترين خانواده است؛ درختى است با شاخه هاى بلند كه دست كسى به ميوه هايش نمى رسد. او پيشواى پرهيزگاران و [مايه] بصيرت ره يافتگان است... شيوه اش ميانه روى و سُنّتش هدايت و سخنش جداكننده حق از باطل و داورى اش عدل است.

منبع: نهج البلاغه، از خطبه 94.

احادیث بیشتر این بخش