إذا رَأيتَ اللّه َ سُبحانَهُ يُؤنِسُكَ بِذِكرِهِ فقد أحَبَّكَ ، إذا رَأيتَ اللّه َ يُؤنِسُكَ بِخَلقِهِ ويوحِشُكَ مِن ذِكرِهِ فقد أبغَضَكَ .

هر گاه ديدى كه خداوند سبحان تو را انيس ياد خود كرده است ، بيگمان دوستت دارد و هرگاه ديدى كه تو را با خلقش انيس كرده و از ياد خويش جدايت ساخته است، بيگمان تو را ناخوش مى دارد .