ما وَقى بِهِ المَرءُ عِرضَهُ كُتِبَ لَهُ بِهِ صَدَقَةٌ ؛

بهره مندى از آنچه آدمى با آن آبروى خود را نگاه مى دارد ، [مانند] صدقه اى است كه [در نامه عملش] نوشته مى شود .