مَن أكَلَ الطَّعامَ عَلَى النَّقاءِ ،وأجادَ الطَّعامَ تَمَضُّغا ، وتَرَكَ الطَّعامَ وهُوَ يَشتَهيهِ ، ولَم يَحبِسِ الغائِطَ إذا أتى؛لَم يَمرَض إلّا مَرَضَ المَوتِ.

هر كس در گرسنگى كامل غدا بخورد ، غذا را خوب بجود ، در حالى كه هنوز ميل خوردن دارد غذا را واگذارد و چون احساس قضاى حاجت كرد آن را محبوس ندارد ، به هيچ بيمارى اى جز بيمارى مرگز مبتلا نمى شود .