ـ لَمّا سُئلَ عَن أفضَلِيّةِ العَدلِ أو الجُودِ ـ : العَدلُ يَضَعُ الاُمورَ مَواضِعَها، والجُودُ يُخرِجُها مِن جِهَتِها، والعَدلُ سائسٌ عامٌّ، والجُودُ عارِضٌ خاصٌّ، فالعَدلُ أشرَفُهُما وأفضَلُهُما .

ـ در پاسخ به اين پرسش كه: عدالت برتر است يا بخشندگى؟ ـ فرمود : عدالت، هر چيزى را در جاى خودش مى گذارد و بخشندگى امور را از جهتشان خارج مى سازد؛ عدالت، سياستى فراگير است اما بخشندگى، حالتى اختصاصى است (شامل فرد يا افرادى محدود مى شود) . پس، عدالت برتر است.