كَم مِن غافِلٍ يَنسِجُ ثَوبا لِيَلبَسَهُ وإنّماهُو كَفَنُهُ ! ويَبنِي بَيتا لِيَسكُنَهُ وإنّما هو مَوضِعُ قَبرِهِ !

اى بسا غافلى كه پارچه اى مى بافد تا آن را بپوشد، اما كفن او مى شود و خانه اى مى سازد تا در آن بنشيند، اما همان جا قبر او مى شود.