كُنْ في الفتنَةِ كَابنِ اللَّبونِ ؛ لا ظَهرٌ فَيُركَبَ ، ولاضَرعٌ فيُحلَبَ (فَيُحتَلَبَ) .

به گاهِ فتنه همچون شتر نر دوساله باش كه نه پشت [و نيرويى ]دارد كه بر او سوار شوند و نه پستانى كه از آن شير دوشند.