شَرَفُ المُؤمِنِ قِيامُهُ بِاللَّيلِ و عِزُّهُ استِغناؤُهُ عَنِ النّاسِ ؛

شرافت مؤمن به شب زنده دارى اش ، و عزّت او به اظهار بى نيازى كردن از مردم است .