عَجِبتُ لابنِ آدمَ ؛ أوَّلُهُ نُطفَهٌ وآخِرُهُ جِيفَةٌ ، وهو قائمٌ بينَهُما وِعاءٌ للغائطِ، ثُمّ يَتَكبَّرُ !

در شگفتم از آدميزاد،كه آغازش نطفه اى است و فرجامش لاشه اى و در اين ميان انبار غائط است و با اين همه تكبّر مى ورزد!