حُفَّتِ الجَنَّةُ بِالمَكارِهِ و حُفَّتِ النّارُ بِالشَّهَواتِ ؛

بهشت را ناگوارى ها و دوزخ را شهوت ها در ميان گرفته اند . (یعنى براى رسيدن به بهشت بايد از يك طرف رنج تكليف و طاعت و خصوصا تكليفى مانند جهاد با جان و مال ، و از طرف ديگر ، سختى چشمپوشى از خواهش هاى نفسانى و خصوصا خوددارى از گناهان آميخته به لذّت را بر خود هموار كرد . )