الَّذي يَستَحِقُّ اسمَ السَّعادَةِ عَلَى الحَقيقَةِ سَعادَةُ الآخِرَةِ ، وهِيَ أربَعَةُ أنواعٍ : بَقاءٌ بِلا فَناءٍ ، وعِلمٌ بِلا جَهلٍ ، وقُدرَةٌ بِلا عَجزٍ ، وغِنىً بِلا فَقرٍ.

آنچه حقيقتا سزاوار نام سعادت است ، سعادت آخرت است و آن ، چهار نوع است : ماندگارى اى كه فنا ندارد ، علمى كه با جهل همراه نيست ، قدرتى كه با عجز همراه نيست ، و توانگرى اى كه با فقر همراه نيست.