فَلَو رَمَيتَ بِبَصَرِ قَلبِكَ نَحوَ ما يوصَفُ لَكَ مِنها ، لَعَزَفَت نَفسُك عَن بَدائِعِ ما اُخرِجَ إلَى الدُّنيا مِن شَهَواتِها ولَذّاتِها وزَخارِفِ مَناظِرِها .

اگر با چشم دلت به آنچه از بهشت برايت وصف مى شود ، نظر افكنى ، بى گمان جان تو از خواهش ها و خوشى هاى دل انگيز دنيا و منظره هاى فريباى آن ، دورى خواهد كرد.