مَن زَهِدَ فِي الدُّنيا ولَم يَجزَع مِن ذُلِّها ولَم يُنافِس في عِزِّها ، هَداهُ اللّه ُ بِغَيرِ هِدايَةٍ مِن مَخلوقٍ وعَلَّمَهُ بِغَيرِ تَعليمٍ ، وأثبَتَ الحِكمَةَ في صَدرِهِ وأجراها عَلى لِسانِهِ .

هر كه به دنيا پشت كند و از خوارى در آن ، بى تابى نكند و براى عزّتمندى در آن [با جاه و مقام ،] به رقابت نپردازد، خداوند او را بى هدايت مخلوقى ، هدايت مى كند و بى آموختن از كسى، دانشش مى آموزد و حكمت را در سينه اش ثابت مى دارد و آن را بر زبانش جارى مى گرداند.