اُوصيكَ يا بُنَيَّ بِالصَّلاةِ عِندَ وَقتِها . . . وَالزُّهدِ فِي الدُّنيا ، فَإِنَّكَ رَهنُ مَوتٍ ، وغَرَضُ بَلاءٍ ، وطَريحُ سُقمٍ .

فرزندم! تو را به خواندن نماز در وقتش... و زهد (بى اعتنايى) به دنيا سفارش مى كنم؛ چرا كه تو گروگان مرگ ، آماج رنج (بلا)، و دست خوش بيمارى هستى .