رَحِمَ اللّه ُ امرَأً . . . راقَبَ رَبَّهُ ، وتَنَكَّبَ ذَنبَهُ ، وكابَرَ هَواهُ ، وكَذَّبَ مُناهُ . . . عَزوفا عَنِ الدُّنيا سَأَما ، كَدوحا لاِآخِرَتِهِ مُتَحافِظا .

رحمت خدا بر آن كس كه... پروردگارش را پيوسته در نظر گرفت و از گناه ، دورى كرد و با هوس خويش ، در افتاد و آرزو را دروغ شمرد... از دنيا روى گردان و بيزار شد و براى آخرتش كوشيد و طريق احتياط و هشيارى را پيمود.