ومِنهُم مَن أبعَدَهُ عَن طَلَبِ المُلكِ ضُؤولَةُ نَفسِهِ ، وَانقِطاعُ سَبَبِهِ ، فَقَصَرَتهُ الحالُ عَلى حالِهِ ، فَتَحَلّى بِاسمِ القَناعَةِ ، وتَزَيَّنَ بِلِباسِ أهلِ الزَّهادَةِ ، ولَيسَ مِن ذلِكَ في مَراحٍ ولا مَغدىً .

گروهى از مردم را بى لياقتى ذاتى و نداشتن اسباب و امكانات ، از طلب حكومت ، باز داشته است. از اين رو، به وضعى كه دارند ، تن داده اند و خود را به نامِ خوش قناعت ، آراسته اند و جامه زيباى اهل زهد پوشيده اند، در حالى كه لحظه اى از شب و روز ، چنين نبوده اند.