يا أيُّهَا النّاسُ ! مَتاعُ الدُّنيا حُطامُ موبِئٌ ، فَتَجَنَّبوا مَرعاهُ ؛ قُلعَتُها أحظى مِن طُمَأنينَتِها ، وبُلغَتُها أزكى مِن ثَروَتِها .

اى مردم! كالاى دنيا [چون] خاشاكى است طاعون زده . پس ، از چريدن در آن ، دورى كنيد. رخت بربستن از آن ، خوش تر از آرميدن در آن است، و قدرى از آن به اندازه كفاف ، پاك تر از ثروت آن است.