امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ
الدّارُ دارُ مَن لا دارَ لَهُ ، وبِها يَفرَحُ مَن لا عَقلَ لَهُ ، فَأَنزِلوها مَنزِلَتَها .
دنيا ، سراى كسى است كه سرايى ندارد و كسى به آن شاد مى شود كه خِرد ندارد . پس دنيا را در جايگاه [واقعى [خودش قرار دهيد.
منبع: شرح نهج البلاغة : ج 20 ص 309 ح 542 .