يا كُمَيلُ ، المُؤمِنُ مِرآةُ المُؤمِنِ ؛ لِأَنَّهُ يَتَأَمَّلُهُ فَيَسُدُّ فاقَتَهُ ، ويُجمِلُ حالَتَهُ .

اى كُمَيل ! مؤمن، آينه مؤمن است ؛ زيرا در [حال] او مى نگرد. در نتيجه ، نيازش را برطرف مى كند و حالش را سامان مى بخشد .