مَوَدَّةُ الأَحمَقِ كَشَجَرَةِ النّارِ يَأكُلُ بَعضُها بَعضا .

دوستى احمق ، چونان درخت آتش است كه [خود را مى سوزاند و ]پاره اى از آن ، پاره ديگرى را مى خورد .