اِبذِل لِصَديقِكَ كُلَّ المَوَدَّةِ ، و لا تَبذِل لَهُ كُلَّ الطُّمَأنينَةِ ، و أعطِهِ كُلَّ المُؤاساةِ ، ولا تُفضِ إلَيهِ بِكُلِّ الأَسرارِ ؛ توفِي الحِكمَةَ حَقَّها ، وَالصَّديقَ واجِبَهُ .

همه دوستى را نثار دوستت كن ؛ امّا همه اعتمادت را نثارش مكن . از جان و مالت در راهش بگذر و با او همدردى كن ؛ امّا همه رازهايت را با او در ميان مگذار. بدين ترتيب ، هم حقّ حكمت را به تمامى ادا كرده اى و هم حقوق دوستى را به جا آورده اى .