كانَ أهلُ ذلِكَ الزَّمانِ ذِئابا ، و سَلاطينُهُ سِباعا ، وأوساطُهُ اُكّالاً ، و فُقَراؤُهُ أمواتا ، و غارَ الصِّدقُ ، و فاضَ الكَذِبُ ، وَ استُعمِلَتِ المَوَدَّةُ بِاللِّسانِ ، و تَشاجَرَ النّاسُ بِالقُلوبِ .

مردم آن روزگار ، [همچون ]گرگ هايند و حاكمانش درندگان ، و مردم ميانه حال آن ، پرخوران و فقيرانش مردگان . راستى ناپديد مى گردد و دروغ ، سرريز مى گردد و دوستىِ زبانى به كار بسته مى شود و مردم ، به دل با يكديگر دشمنى مى كنند .