مَن غَرَسَ شَجَرا أو حَفَرَ وادِيا بِدْءً لَم يَسبِقُهُ إلَيهِ أحدٌ أو أحيا أرضا مَيتَةً فَهِي لَهُ قَضاءً مِنَ اللّه ِ و رَسولِهِ ؛

هر كه درختى بكارد و يا آبراهى حفر كند كه كسى در آن بر او پيشى نگرفته باشد و يا زمين مرده اى را آباد كند ، آن زمين ، به حكم خدا و رسولش ، از آنِ او است .