امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ

لا تَقطَع أخاكَ إلاّ بَعدَ عَجزِ الحيلَةِ عَنِ استِصلاحِهِ ، ولا تُتبِعهُ بَعدَ القَطيعَةِ وَقيعَةً فيهِ فَتَسُدَّ طَريقَهُ عَنِ الرُّجوعِ إلَيكَ ، ولَعَلَّ التَّجارِبَ أن تَرُدَّهُ عَلَيكَ وتُصلِحَهُ لَكَ .

از برادرت مَبُر ، مگر پس از آن كه از به صلاح آوردنش عاجز گشتى ، و پس از بريدن ، از او بدگويى مكن ، مبادا كه راه بازگشتش را به سويت ببندى؛ باشد كه تجربه ها او را به سويت بازگرداند و برايت اصلاحش كند .

منبع: شرح نهج البلاغة : 20 / 327 / 748 ؛ أعلام الدين : 292 عن الإمام الصادق عليه السلام نحوه وليس فيه «لا تقطع . . . عن استصلاحه» ، بحار الأنوار : 74 / 166 / 31 .

احادیث بیشتر این بخش