امام على عليه السلام :

قِوامُ الدُّنيا بِأَربَعَةٍ : بِعالِمٍ مُستَعمِلٍ لِعِلمِهِ ، وبِغَنِيٍّ باذِلٍ لِمَعروفِهِ ، وبِجاهِلٍ لا يَتَكَبَّرُ أن يَتَعَلَّمَ ، وبِفَقيرٍ لا يَبيعُ آخِرَتَهُ بِدُنيا غَيرِهِ. وإذا عَطَّلَ العالِمُ عِلمَهُ ، وأمسَكَ الغَنِيُّ مَعروفَهُ ، وتَكَبَّرَ الجاهِلُ أن يَتَعَلَّمَ ، وباعَ الفَقيرُ آخِرَتَهُ بِدُنيا غَيرِهِ فَعَلَيهِمُ الثُّبورُ

استوارى دنيا ، به چهار چيز است : عالِمى كه علمش را به كار مى گيرد ، توانگرى كه نيكى (بخشش) مى كند ، نادانى كه از آموختنْ تكبّر نمى ورزد ، و نادارى كه آخرتش را براى دنياى ديگرى نمى فروشد. هر گاه عالِم ، علمش را به كار نبندد و توانگر ، از نيكى (بخشش) دريغ كند و نادان از آموختنْ تكبّر ورزد و نادار ، آخرتش را براى دنياى ديگرى بفروشد ، نابودى گريبانگيرشان مى شود.

منبع: تحف العقول : ص 222 ، بحار الأنوار : ج 78 ص 62 ح 143.

احادیث بیشتر این بخش