ألا حُرٌّ يَدَعُ هذِهِ اللُّماظَةَ لاِءَهلِها؟! إنَّهُ لَيسَ لاِءَنفُسِكُم ثَمَنٌ إلاَّ الجَنَّةَ؛ فَلا تَبيعوها إلاّ بِها .

آيا آزاده اى يافت نمى شود كه اين ته مانده غذا در دهان را براى كسى كه در خورِ آن است ، وا نهد؟ به راستى كه جان هاى شما را بهايى جز بهشت نيست . پس ، آنها را جز به بهشت مفروشيد. مقصود از ته مانده غذا ، دنياست . معناى عبارت ، اين است كه : آيا آزادمردى پيدا نمى شود كه اين دنياى پست و بى ارزش را به اهلش وا گذارد؟