امام على عليه السلام ـ در حديثى نظير حديث پيشين، با اين افزوده ـ
فَإِن ذَمَمتَها لِصَبِرِها فَامدَحها لِشَهدِها ، وإلاّ فَاطرَحها لا مَدحَ ولا ذَمَّ ، قَد مُثِّلَت لَكَ نَفسُكَ حَتّى ما يُغني عَنكَ بُكاؤُكَ ، ولا يَرحَمُكَ إخاؤُكَ .
اگر دنيا را بر شَرَنگش نكوهش مى كنى ، براى شهدش نيز او را بستاى، وگرنه رهايش كن ؛ نه بستاى و نه نكوهش نماى . نفس تو برايت نمونه آورده شده است تا جايى كه نه گريه ات گِرِه از كار تو مى گشايد، و نه برادرى و رفاقتت به تو رحم مى كند.
منبع: مطالب السؤول : ص 51 ؛ بحار الأنوار : ج 78 ص 18 ح 74 .