امام على عليه السلام :
ـ في خُطبَتِهِ ـ : سَيَهلِكُ فِيَّ صِنفانِ : مُحِبٌّ مُفرِطٌ يَذهَبُ بِهِ الحُبُّ إلى غَيرِ الحَقِّ ، ومُبغِضٌ مُفرِّطٌ يَذهَبُ بِهِ البُغضُ إلى غَيرِ الحَقِّ ، وخَيرُ النّاسِ فِيَّ حالاً النَمَطُ الأَوسَطُ فَالزَموهُ
در يكى از خطبه هايش ـ : به زودى دو گروه درباره من تباه شوند: يكى دوستدار افراطى كه دوستى و محبتش [نسبت به من ]او را از راه حقّ دور سازد و ديگرى دشمن افراطى كه دشمنيش (با من) او را به ناحقّ كشاند. بهترين حالت را نسبت به من مردمى دارند كه راه ميانه را برگزينند، با اينان همراهى كنيد.
منبع: نهج البلاغة : الخطبة 127 .