ـ في حَديثٍ أخبَرَهُ فيهِ النَّبِيُّ صلي الله عليه و آله ما يَقَعُ عَلى اُمَّتِهِ مِنَ الفِتَنِ بَعدَهُ صلي الله عليه و آله حَتّى يُدرِكَهُمُ العَدلُ ـ : يا رَسولَ اللّه ِ ، العَدلُ مِنّا أم مِن غَيرِنا ؟ فَقالَ : بَل مِنّا ، بِنا فَتَحَ اللّه ُ وبِنا يَختِمُ ، وبِنا ألَّفَ اللّه ُ بَينَ القُلوبِ بَعدَ الشِّركِ ، وبِنا يُؤَلِّفُ بَينَ القُلوبِ بَعدَ الفِتنَةِ ، فَقُلتُ : الحَمدُ للّه ِِ عَلى ما وَهَبَ لَنا مِن فَضلِهِ

ـ در حديثى كه پيامبر صلي الله عليه و آله فتنه هايى را به آگاهى او مى رساند كه پس از حضرتش صلي الله عليه و آله بر امّت مى رسد تا اين كه عدالت به داد آنها مى رسد ـ : يا رسول اللّه ! عدالت از ماست يا از جز ما؟ پيامبر صلي الله عليه و آله مى فرمايد: از ماست، خداوند دين را با ما مى آغازد و با ما به پايان مى برد و در پرتو وجود ما پس از شرك، ميان دلها انس مى افكند و پس از فِتنه، به دلها الفت مى بخشد. گفتم: سپاس خداى را براى آن چه از فضل خود به ما بخشيده است.