اَلْمُتَّقى مَيِّتَةٌ شَهْوَتُهُ مَكْظومٌ غَيْظُهُ فِى الرَّخاءِ شَكورٌ وَ فِىالْمَكارِهِ صَبورٌ؛

تقواپيشه، هوا و هوسش مرده، خشمش فرو خورده، در آسايش شكرگزار و درسختى ها صبور است.