طُوبى لِمَنْ وَجَدَ فِى صَحيفةِ عَمَلِهِ يَوْمَ القيامَةِ تَحْتَ كُلِّ ذَنْبٍ «اَسْتَغْفِرُ اللّه َ».

خوشا به حال آن كس كه روز قيامت، در نامه عملش زير هر گناهى يك «استغفراللّه » بيابد (يعنى پس از هر گناه، توبه كرده باشد). نكته : توبه، راهى به سوى كمال است. براى انسان هرگز همه راهها بسته نيست.