... اِخْوانى اَلّذينَ يأتُونَ مِنْ بَعْدِكُمْ، يُؤمِنُونَ بى وَ يُحِبُّونى وَ يَنْصُرونى وَ يُصَدِّقُونى وَ مارَأَونى، فَيالَيْتَ قَدْ لَقيتُ اِخوانى!

كاش برادرانم را مى ديدم. ابوبكر و عمر گفتند: مگر ما برادران تو نيستيم كه ايمان آورده و هجرت كرده ايم؟ فرمود: شما ايمان آورده و هجرت كرده ايد، ولى كاش برادرانم را ديدار مى كردم. آن دو، آن حرف را تكرار كردند. حضرت فرمود: شما اصحاب من هستيد، ولى ... برادران من كسانى اند كه پس از شما مى آيند، و با آنكه مرا نديده اند، به من ايمان مى آورند، مرا دوست دارند و مرا يارى وتصديق مى كنند. كاش آن برادرانم را ديدار مى كردم! نكته :اهميّت ايمان و ديندارى در عصر غيبت و دوره آخر الزّمان.