المُؤمِنُ مِرآةٌ لِأَ خيهِ المُؤمِنِ ؛ يَنصَحُهُ إذا غابَ عَنهُ، ويُميطُ عَنهُ ما يَكرَهُ إذا شَهِدَ، ويُوَسِّعُ لَهُ فِي المَجلِسِ .

مؤمن ، آينه برادر مؤمن خود است ؛ وقتى حاضر نباشد ، خير خواه اوست . و آن گاه كه هست ، آنچه را ناخوشايند است ، از او مى زدايد و در مجلس براى او جا باز مى كند .