إذا كانَ يَومُ القِيامَةِ أنبَتَ اللّه ُ تَعالى لِطائِفَةٍ مِن اُمَّتي أجنِحَةً ، فَيَطيرونَ مِن قُبورِهِم إلَى الجِنانِ يَسرَحونَ فيها ويَتَنَعَّمونَ كَيفَ شاؤوا ، فَتَقولُ لَهُمُ المَلائِكَةكُ: هَل رَأَيتُمُ الحِسابَ؟ فَيَقولونَ : ما رَأَينا حِسابا . فَيَقولونَ : هَل جُزتُمُ الصِّراطَ؟ فَيَقولونَ: ما رَأَينا صِراطا . فَيَقولونَ: هَل رَأَيتُم جَهَنَّمَ؟ فَيَقولونَ : ما رَأَينا شَيئا . فَتَقولُ المَلائِكَةكُ : مِن اُمَّةِ مَن أنتُم؟ فَيَقولونَ : مِن اُمَّةِ مُحَمَّدٍ صلي الله عليه و آله . فَيَقولونَ : نَشَدناكُمُ اللّه َ ، حَدِّثونا ما كانَت أعمالُكُم فِي الدُّنيا؟ فَيَقولونَ : خَصلَتانِ كانَتا فينا ، فَبَلَّغَنَا اللّه ُ هذِهِ الدَّرَجَةَ بِفَضلِ رَحمَتِهِ . فَيَقولونَ : وما هُما ؟ فَيَقولونَ : كُنّا إذا خَلَونا نَستَحي أن نَعصِيَهُ ، ونَرضى بِاليَسيرِ مِمّا قُسِمَ لَنا . فَتَقولُ المَلائِكَةكُ : حَقٌّ لَكُم هذا .

هرگاه قيامت بر پا شود ، خداوند ، براى گروهى از امّت من ، بال هايى قرار مى دهد كه با آنها ، از قبرها به سوى بهشتْ پرواز كنند ، در آن گردش نمايند و هر گونه خواستند ، از نعمت ها بهره برند . فرشتگان به آنان مى گويند : آيا حسابرسى را ديديد؟ مى گويند : ما حسابرسى نديديم . مى پُرسند : از صراط ، عبور كرديد؟ مى گويند : ما صراطى نديديم . مى پرسند : جهنّم را ديديد؟ مى گويند : چيزى نديديم . آن گاه ، فرشتگان مى گويند : از امّتِ چه كسى هستيد؟ مى گويند : از امّت محمّد صلي الله عليه و آله . مى گويند : شما را به خدا سوگند ، بگوييد رفتارتان در دنيا چه بود؟ مى گويند : دو خصلت در ما بود و بدان دو خصلت ، خداوند ، ما را بدين پايه از رحمت خويش رسانيد . مى پرسند : آن دو خصلت چيست؟ مى گويند : هرگاه در خلوت بوديم ، شرم داشتيم نافرمانى خدا كنيم و به اندكى كه روزى ما بود ، خشنود بوديم . فرشتگان مى گويند : اين منزلت ، سزاوار شماست .