يَا ابْنَ آدَمَ! تَفَرَّغْ لِعبادَتى، اَمْلاَْ صَدْرَكَ غِنىً، وَ اَسُدَّ فَقْرَكْ وَ اِنْ لَمْ تَفْعَلْ، مَلاَْتُ صَدْرَكَ شُغْلاً وَ لَم اَسُدَّ فَقْرَكَ؛

اى فرزند آدم! براى عبادت من، خود را فارغ گردان تا دلت را از بى نيازى پُركرده، فقرت را برطرف كنم. و اگر چنين نكنى، دل مشغوليت را فراوان نموده، فقرت را برطرف نكنم.