ـ لَمّا سُئِلَ عَنِ الشُّعَراءِ ـ : اِنَّ الْمُؤْمِنَ مُجاهِدٌ بِسَيْفِهِ وَ لِسانِهِ، وَ الَّذى نَفْسى بِيَدِهِ لَكَأَ نَّما يَنْضَحونَهُمْ بِالنَّبْلِ؛

چون درباره شاعران از ايشان سؤال شد، فرمودند: مؤمن با شمشير و زبان خود، جهاد مى كند. سوگند به آن كه جانم در دست اوست، شاعران [مؤمن]، با شعر گفتنشان، مثل آن است كه دشمن را تيرباران مى كنند.